Bu şehirde artık en çok dinleyen kesim işsizler. Çünkü konuşan çok, iş veren az.
Bu şehirde artık en çok dinleyen kesim işsizler. Çünkü konuşan çok, iş veren az.

Vur Vur İnlesin, İşsizler Dinlesin! – Isparta Usulü
Isparta’da bir tören olur…
Mikrofon açılır…
Kürsüye çıkan “yatırım”, “istihdam”, “kalkınma” der…
Alkış vurur.
Salon inler.
Ama işsiz genç dinler.
Evet, yanlış okumadınız.
Bu şehirde artık en çok dinleyen kesim işsizler. Çünkü konuşan çok, iş veren az.
Her platformda aynı cümle:
“Gençlerimize iş kapısı açıyoruz.”
Nerede?
Hangi kapı?
Kimin anahtarı var?
Üniversite mezunu genç kahvede.
Meslek lisesi mezunu genç kuryelikte.
Ziraat bitiren genç Antalya yolunda sezonluk işte.
Ama kürsülerde istihdam rekoru kırılıyor!
Isparta üretim şehriydi.
Gül vardı, elma vardı, halı vardı, mermer vardı.
Şimdi ne var?
Toplantı var. Proje var. Sunum var. Ama fabrikada ışık yok.
Sanayi sitesine gidin.
Usta bulamayan da var, iş bulamayan da.
Organize sanayide yer var, yatırımcı yok.
Yatırımcı var, teşvik yok.
Teşvik var, takip yok.
Ama kürsü sağlam.
“Vur vur inlesin” deniyor.
Kim inliyor biliyor musunuz?
Evde harçlık isteyemeyen genç.
KPSS’den 85 alıp mülakatta elenen çocuk.
İŞKUR’a kayıtlı ama çağrılmayan binlerce isim.
Isparta’nın en büyük sorunu artık yol değil, su değil, trafik değil.
İş.
Üretmeden tüketiyoruz.
Göç veriyoruz.
Başarılı çocuklarımızı Antalya’ya, İzmir’e, yurtdışına uğurluyoruz.
Sonra da “neden gençler burada kalmıyor” diye panel yapıyoruz.
Çünkü burada umut pankartta var, fabrikada yok.
Bakın açık konuşalım:
Bu şehirde istihdam konuşuluyorsa, alkış değil rakam konuşulmalı.
Kaç kişi işe girdi?
Kaçı kalıcı?
Kaçı sigortalı?
Kaçı asgari ücret üstü?
Şeffaflık olmadan kalkınma olmaz.
Isparta artık sloganla değil, somut adımla yönetilmeli.
Yatırımcıya kolaylık sağlanmalı.
Genç girişimciye kredi değil, mentörlük verilmeli.
Tarım modernleşmeli.
Kooperatifler güçlenmeli.
Üretim teşvik edilmeli.
Yoksa daha çok “vur vur inlesin” denir…
Ve inleyen hep işsiz genç olur.
Bu şehir alkışla değil, alın teriyle büyür.
Sloganla değil, sanayiyle kalkınır.
Göçle değil, üretimle ayağa kalkar.
Isparta usulü söyleyelim:
Davul çalmak kolay.
Asıl mesele fabrikada makine sesi duyurmak.
Gerisi sadece gürültü.





